به وب‌سایت پنو خوش آمدید
پنو بهترین پوشاک ایرانی
را با تیمی مجرب، تولید و عرضه می‌کند.

پنو همیشه در دسترس شما است

ما تمام تلاش خود را برای جلب رضایت شما انجام می‌دهیم. از طریق راه‌های زیر با ما تماس بگیرید و ما را از نظرات ارزشمند خود آگاه نمایید.

 
تلفن: ۸ - ۵۲۱۶۰۴۹۱ (۰۱۱)
 
ایمیل: info@peno.co
 
نشانی: چالوس، به طرف نمک آبرود، بعد از پل هچیرود، فروشگاه پنو

اخبار، رویدادها و مقالات پوشاک پنو

10آذر

تاریخچه جین

تاریخچه, جین | مقالات | 0 نظرات | | بازگشت |

واژه جین یا جینز (Jeans) از واژه فرانسوی Bleu de Gênes به معنی " آبی از جنوا"  آمده‌است، جنوا (Genoa) نام شهری در ایتالیا است که معادل فرانسوی آن، "Gênes" می‌شود.

پارچه جین اولیه مبدأ فرانسوی و ایتالیایی دارد، در شهر نیم (Nimes) کشور فرانسه، بافندگان تلاش کردند تا پارچه جین را بازتولید نمایند ولی به جای آن، یکپارچه مشابه با الگوی بافتی از دنده‌های موازی مورب (Twill) توسعه دادند که به نام دنیم شناخته می‌شود، واژه "دنیم" از عبارت فرانسوی " de Nimes " به معنای " از نیم " آمده‌است.

جین به شلوارهایی گفته می‌شود که با پارچه دنیم یا Dungaree دوخته شده باشند. دنیم نام نوعی پارچه کتان با بافت راه‌راه و ضخیم است که اگرچه همه‌گونه پوشاک با آن دوخته می‌شود ولی این پارچه عمدتاً برای دوخت شلوار به کار می‌رود. در ایران در لفظ عوام به «جین»، «لی» هم گفته می‌شود که در حقیقت لی نام یک نماد بازرگانی (برند) است؛ برند Lee. نخستین سازندگان شلوار جین آبی ژاکوب دیویس (Jacob W. Davis ) و لوی اشتراوس (Levi Strauss) (برند لِویز) در سال ۱۸۷۳ بودند؛ ولی  شلوارهای جین از سال ۱۹۵۰ در میان نوجوانان محبوبیت یافتند.

ژاکوب دیویس - لوی اشتراوس

در سال ۱۸۷۲ خیاط یهودی ژاکوب دیویس دست به ابتکار جالبی زد. وی شروع به ساخت شلوارهای کار مردانه با لبه‌های فلزی و دکمه‌های فلزی برای استحکام بیشتر نمود. در حالیکه برای ارتقا کارش نیاز به یک شریک و همراه داشت، نزد لوی اشتراوس، مشتری شلوارهای کارش، رفت. در بیستم ماه مه سال ۱۸۷۳ اشتراوس و دیویس با ثبت اختراع و حق انحصاری برای استفاده از میخ پرچ مس برای استحکام و افزایش دوام جیب‌های شلوار کار با پارچه دنیم، اقدام به خرید کارخانه نساجی Amoskeag در نیو همپشایر و شروع به تولید اولین سری از شلوارهای جین کردند. این تاریخ امروزه به عنوان تاریخ تولد رسمی بلوجین شناخته شده است. پارچه های كتان برای دوخت این شلوارها از یكی از معروفترین كارخانه های پارچه سازی منچستر تامین می شد. در مدت زمانی كوتاه، تمام كارگران از این شلوارهای جدید استفاده می كردند. قیمت یك دست لباس كار با دوام تولید شركت لوی استراوس 1.25 دلار بود، رقمی كاملا باور نكردنیحق امتیاز این محصول تا بیست سال منحصرا در اختیار شركت استراوس بود. در سال 1890 این شلوارها مدل 501 نام گرفت كه هنوز هم با این نام در بازار به فروش می رسد. با به پایان رسیدن حق انحصار این محصول، بسیاری از كارخانجات تولید پوشاك از این محصول پرطرفدار شركت لوی استراوس كپی برداری كردند. از زمانی كه مردم لغت لیوایز(Levi's)  را برای این شلوارها به كار بردند، شركت لوی استراوس نیز این لغت را به عنوان علامت تجاری اش ثبت كرد.

شلوارهای جین 501 برند لوی اشتراوس

در سالهای پایانی قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، شلوارهای جین به عنوان لباس کار توسط کارگران مزارع و معادن استفاده می شد. در این دوره تنوع و مدل انواع شلوار جین هم بسیار کم بود، شلوار‌های جین برعکس امروز بسیار گشاد دوخته می‌شدند و زیپ شلوار‌های جین مردان در جلوی شلوار و زیپ شوار‌های جین زنان در قسمت راست شلوار دوخته می‌شد.

شلوارهای جین قدیمی

در دهه 1930 میلادی، گاوچران‌ها در اكثر فیلم های وسترن شلوار جین به پا داشتند. این كار باعث رواج شلوار های جین در آن سال ها بین مردم شد.

شلوارهای جین برند لویز در پای دختران گاوچران

در زمان جنگ دوم جهانی، سربازان آمریكایی شلوار جین می پوشیدند. بعد از جنگ تولید كننده های معروف پوشاك از قبیل رانگلر (Wrangler) و لی (Lee) شروع به رقابت با لویز (Levi’s) برای در دست گرفتن بازار جهانی كردند.در نیمه دوم قرن بیستم و سالهای دهه 1950، شلوار جین Levi's بر تن ستاره‌های راک رفت و بدین سان تبدیل به نماد و سمبلی برای نسل جوان شد. لین داونی، محقق تاریخ لباس و پوشاک، معتقد است: طراحان لباس هالیوود تمام پسران بد فیلم‌ها را درون شلوار‌های جین در دهه ۶۰ جا می‌دادند و اگر شما هم در سال ۱۹۵۳، ۱۵ ساله بودید حتماً دوست داشتید که مارلون براندو شوید. در عکس معروف جوانانی که در سال ۱۹۸۹ بر بالای دیوار برلین در حال برداشتن اولین آجرهای دیوار هستند، همگی این شلوار را به پا کرده‌اند.

حضور جوانان جین پوش بر بالای دیوار برلین

و اما، شلوار جین از چه زمانی وارد ایران شد؟ شلوار‌های جین بیشتر با مارک «لی» وارد ایران می‌شدند و به همین دلیل شوار جین در ایران به اسم لی شناخته می‌شد. پوشیدن شلوار جین در کشور در دهه ۴۰ و ۵۰ شمسی بیشتر همه‌گیر‌ شده و در سال‌هایی بین ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۵ به مد اصلی پوشاک در کشور تبدیل شده بود.

در بیشتر آلبوم عکس‌های قدیمی و مجلات آن روز‌ها، زنان و مردانی را می‌بینید که شلوار‌های جین با پاچه‌های گشاد ۲۵ تا ۳۰ سانتیمتری که از اروپا و آمریکا به تهران وارد می‌شدند، به تن داشتند. شلوار‌هایی که برای خرید آن‌ها بین ۵۰ تا ۱۵۰ تومان پول پرداخت می‌کردند، اما در این بین هر چند تاکنون تحقیق جامعی روی پوشاک مدرن و ورود شلوار جین به کشور صورت نگرفته، ولی در آن سوی آب‌ها کتاب‌های متعددی نوشته شده و تحقیقات مختلفی روی تاریخچه شلوار‌های جین انجام شده است.

دنی میلر، نویسنده کتاب جین آبی، می‌گوید در تمام کشور‌هایی که او به آن‌ها مسافرت کرده است، از فیلپین گرفته تا برزیل، از بین صد نفر اولی که او از کنار آن‌ها گذشته است تقریباً نیمی شلوار جین به تن داشته‌اند. به گفته او در همه جای جهان به غیر از روستا‌های چین و برخی مناطق جنوب آسیا شلوار جین جزو پوشاک عادی است.

هر شلوار جین در حدود 919 گالن آب را در دوره حیات خود مورد استفاده قرار می‌دهد (شامل آب مصرفی برای کشت پنبه، تولید جین و چندین بار شستشو توسط صاحب شلوار). از آنجایی که پنبه بزرگترین محصول کشاورزی غیرغذایی جهان بوده و کمبود آب نیز تبدیل به یکی از معضلات جدی جهانی شده است، شرکت‌های تولیدی جین به دنبال راه‌هایی هستند تا استفاده از آب را در فرآیند تولید پارچه جین کاهش دهند.

کارخانه تولید جین در مجموعه پنو، به عنوان یک برند ایرانی طبیعت گرا و حامی محیط زیست، جهت کاهش آب مصرفی در این چرخه، دارای تصفیه خانه صنعتی بوده و با تولید نکردن پس‌آب و فاضلاب صنعتی، به حفظ محیط زیست و منابع آبی ایران کمک می کند.

مقالات مرتبط

تاریخچه پولوشرت (تی شرت یقه دار)

تاریخچه پولوشرت (تی شرت یقه دار)

تی‌شرت یقه‌دار که با نام تی‌شرت چوگان،تی‌شرت تنیس و پول...

ارسال نظر